Waarom op reis

De beslissing om een wereldreis te maken neem je niet zomaar. Het is wellicht ook niet voor iedereen te begrijpen. Bij deze heb ik toch een en ander proberen uit te leggen.

Van huis uit heb ik (Tikva) interesse in verre landen meegekregen. Mijn ouders hebben zelf voordat ik geboren werd tijdelijk in ander landen gewoond. Een van mijn favoriete boeken zijn die van antropoloog/archeoloog/avonturie Thor Heyerdahl. In de zomervakantie gingen we meestal camperen. Toen een vriendinnetje naar Israel ging emigreren mocht ik op bezoek en ik kon ook een keer vakantie vieren bij vrienden van mijn ouders in de USA. Eenmaal 17 ben ik 2 keer met een jongerenreis naar Italie geweest.

Bij Marcel thuis gingen ze wel elk jaar lekker op vakantie. Maar er was vroeger geen interesse voor verre reizen.

In 2001 kregen we een relatie. We zijn eerst naar kroatie geweest. Later naar Tunesie voor Marcel de eerste keer vliegen. Ook een vakantie naar Kreta en een naar Turkeije volgde nog.

Na mijn studie werd het toch eens tijd een baan te zoeken. Maar ik had ook die kriebel van eens wat langer buiten nederland te willen kijken. Het werd dankzij alle Thor Heyerdahl boeken Peru en Bolivia Toch best eng alleen, een land waar je de taal niet kent., vind je het wel leuk. Daarom gekozen voor de relatief veilige periode van 2 maanden begin 2004.

Het was echt geweldig. Je maakt zoveel mee, elke dag is een avontuur. Je ziet, ruikt, voelt dingen die er in Nederland niet zijn. Je ontmoet andere mensen met een zo totaal ander leven en insteek dan jijzelf. Het is zeker niet alleen leuk je bent moe, ziet verdrietige dingen, dingen waar je kwaaad over kan worden. Ook dit hoort erbij. Vakantie is toch niet hetzelfde pas na een paar weken kom je in een soort ritme. Onderweg ontmoet ik veel stelletjes die 1 jaar ofzo weg waren. Dit leek me ook geweldig, langer op reis en de ervaring delen met je partner.

Bij terugkomst verstandig een baan gezocht. Niet lang daarna zijn we ook gaan samen wonen. Een jaartje later studeerde Marcel ook af en vond hij gelijk een leuke baan.

Tijdens de afgelopen paar jaar hebben we over vakantie en weekendjes weg niet te klagen gehad. Naar Egypte, Bulgarije&Istanbul, London, Brussel geweest. Toch bleef die wens om nog eens langer weg te gaan bestaan. Zeker na een vakantie of na het lezen van een goed (reis/geschiedenis) boek. Marcel ook meegekregen in dit plan en zo werd het een beetje van ja dat gaan we ook nog een keer doen in 2008 of 2009 ofzo. Wel begonnen een spaarrekening voor een wereldreis of iets anders.

Ergens in mei 2006 zat ik te denken over mijn werk. Leuk maar hoelang nog. Toch komend jaar op zoek naar een nieuwe uitdaging. Maar wat als je je droom baan vindt? kan/wil je dan nog wel weg. In de toekomst kind(eren)??. Ons kleine huur huisje zijn we ook wel een beetje zat. Willen we verhuizen? een huis kopen? Past dat allemaal wel. Schiet die reis en dan niet bij in.

Waarom uitstellen?, hoe meer gesetteld je bent hoe lastiger het gaat worden. Zo kwam het besluit om nog een jaar lang hard te blijven werken en dan in september 2007 te vertrekken.