Andalusie

In de regen landen we in Sevilla. We kwamen hier juist voor een beetje zon. We nemen de bus naar het centrum, lopen naar ons hotel om de tassen te dumpen en gaan de stad in. Eerst maar eens lekker wat eten, ik probeer de churros dit zijn gefrituurde deegstaafjes die je in dikke warme chocomelk kunt stoppen
Vervolgens kopen we een paraplu en dan zijn kunnen we echt het centrum in we zien veel mooie gebouwen en gezellige barretjes. We ontsnappen aan de regen in de Kathedraal van Sevilla. Hier is genoeg te zien, veel fraaie details en glitter en glamour. Soms komt het allemaal op je af de andere keer zijn de details weer erg sierlijk zoals bij het praalgraf van Columbus. Zeker een van de mooiere kerken die we hebben bezocht. Het uitzicht vanaf de kerktoren laat helaas alleen maar meer donkere wolken zien. We lopen naar de Plaza de Espana een mooi gebouw en park maar bijna uitgestorven. Dit op de twee trouwstelletjes na die foto’s proberen te maken. Het arme Chinese meisje kan bijna niet meer lopen op haar torenhoge schoenen. Na nog een paar musea gaan we lekker naar een bar, wijn drinken en tapas eten. Op tijd slapen we waren vanochtend immers om 3 uur al op.

Onze volgende dag in Sevilla begint droog en we gaan naar de Plaza de Parasol een supergaaf modern bouwwerk. Staat niet in de reisgids maar was ik toevallig tegen gekomen op internet. We zijn een half uurtje te vroeg dus we moeten even wachten, de dame van de kaartjes doet ook echt megasloom, jas ophangen, koffie halen, sleutel kassa zoeken pffff. Als iedereen hier zo langzaam werkt dan is het geen wonder dat de economie in de problemen is. Maar het tripje naar boven is de moeite waard, je loopt over het hele bouwwerk en hebt uitzicht over de stad. Ook een prima plek om de panaroma functie van onze nieuwe camera (sony SLT) uit te proberen. We maken een uitgebreide wandeling door de stad en kunnen telkens op tijd schuilen bij een kerk of museum. In de middag gaan we naar de Real Alcazar, een bezoek aan een Moors paleis valt helaas een beetje tegen. De binnenkant is wel supermooi bewerkt maar de tuinen waar mensen zo lyrisch over zijn komen nogal troosteloos over. Jammer we hebben bij Sevilla de hele tijd een beetje net niet idee, zo van met mooi weer zou dit echt een geweldige plek kunnen zijn. Voordeel is dan wel dat je helemaal geen tijd kwijt bent aan relaxen in parkjes dus in die 2 dagen wel echt elke bezienswaardigheid hebben kunnen afwerken.



De volgende ochtend kunnen we onze huurauto ophalen. Maar €50 euro voor 5 dagen vanwege de lage prijs besloten we een iets ruimere auto te kiezen. Nou dat hebben we geweten we kregen dus een Peugeot busje waar je een heel gezin met hond en bagage in kwijt kunt. Ons kleine rugzakje (we reizen met alleen handbagage) ligt eenzaam achterin. We komen makkelijk op de snelweg naar de kust en halverwege zowaar we zien wat blauwe lucht. Voor de komende vijf dagen hebben we wel een globale planning en omdat dit goedkoper was wat hotels geboekt. Cadiz zat niet in de planning maar omdat de auto ophalen zo vlot ging en Cadiz in de Lonely Planet nogal wordt aangeprezen maken we hier een extra stop. Wij vinden het niet echt wat veel lelijke betonnen appartementen die de oude gebouwen overheersen. Nee dan Vejer de La Frontera in de bergen ons eerste “witte dorpje”. Schattige witte huisjes, straatjes met kinderkopjes, een mooie fontein en een prima uitzicht. We lunchen heerlijk en gaan weer door. Tarifa is de laatste stop, een heel erg winderig dorpje met uitzicht op Marokko. Laten we nu altijd gedacht hebben dat Gibraltar het meest dichtbij Afrika ligt maar dat klopt dus niet het is Tarifa. In het seizoen lijkt Tarifa ons erg leuk nu is het redelijk uitgestorven maar enkele die-hards zijn aan het kite surfen. We rijden nog even door naar Algeciras we slapen hier omdat het veel goedkoper is dan Gibraltar. Het hotel is echt vaag, met eigen badkamer maar dit betekend gewoon een wc in de kamer, uuh?? Er zit nog wel een half doorzichtig schuifwandje voor maar dat helpt natuurlijk niets. Een restaurant vinden is ook een ramp, we zien alleen lunchrooms. Als we het dan bijna opgeven vinden we eindelijk een soort bar/snackbarachtig iets. De eigenaar is echter super vriendelijk en aardig en het eten prima dus dat maakt veel goed. We merken ook dat ons Spaans nog prima genoeg is om mee rond te reizen.

We gaan naar Engeland!, Gibraltar is zo’n plek die toch een bepaalde klank heeft en je daarom een keer moet bezoeken. We parkeren de auto in Spanje en gaan lopend de grens over. Eerst nog even over de landingsbaan (als vliegtuigen landen wordt deze enigste weg de stad in afgesloten) heen en dan door het centrum lopen. Er zijn we een aantal Engelse accenten zoals de brievenbussen en pubs maar om nou te zeggen dat het heel Engels aandoet dat niet. We willen natuurlijk de rots op maar aangekomen bij de kabelbaan blijkt deze dicht vanwege te veel wind. Er proberen wat mannen ons te ronselen voor een toertje met een busje maar dit lijkt ons veel te duur. Wat nu, ik wil wel omhoog, Marcel wil wellicht toch de auto halen maar ja komen we dan niet in tijdsnood. Elders is een busje dat 22 pond vraagt (incl entree gelden) maar dan moeten er wel meer mensen meegaan. Wachten, wachten... frustrerend maar eindelijk worden er drie man geregeld. Deze oudere heren en dame bezoeken Gibraltar met een Cruiseschip. We bekijken de apen op de rots en die diverse tunnels en gaan we terug. Conclusie: been there, done that, never coming back
Ons doel voor de dag is Ronda, maar niet via de snelweg we nemen de groene route door twee nationale parken. De route is mooi, met prima vergezichten. We nemen een zijafslag naar castillo de Castelar een kasteel aan een mooie stuwmeer. Het kasteel is zo groot dat er binnenin huizen staan. We rijden door naar Grazalema en de route wordt steeds mooier, omdat we toch bijna geen auto’s tegen komen besluit ik ook eens te rijden want met de slingerwegen en afgronden moet je wel op de weg letten en kan de bestuurder minder zien van de vergezichten. Het gaat ook allemaal wat minder snel dan we verwacht hadden, dus geen uitgebreide lunch in Grazalema maar een snel kijkje in het dorpje en koekjes in de auto. De route van Grazalema naar Zahara de la Sierra belooft een van de mooiste te zijn en dat klopt, we gaan omhoog en hebben prachtig uitzicht over bergen en valleien. We laten wat wilde geiten schrikken en komen uiteindelijk uit bij de mirador. Het is hier nog maar 5 graden en door de wind voelt het nog kouder maar het uitzicht is super. Wilde natuur helemaal niet of je binnen een paar uur aan de costa del sol zit. Zahara is ook weer een mooi wit dorp met een kasteel, volgens ons een prima basis om in de zomermaanden te blijven en het park al wandelend of fietsend te verkennen. Net wanneer de zon ondergaat komen we aan in Ronda bij ons hotel een traditioneel ingericht landhuis met heerlijke bedden.
Ronda was ook een van die steden die me van te voren erg leuk had geleken, ’s avonds merkte we echter al dat het megatoeristisch is. Overal restaurantjes die bijna leeg zijn, we hadden onze duurste en slechte maaltijd van de hele vakantie. De attractie van de stad is de kloof met daarin een brug. Zowel de kloof en de brug zijn ook erg mooi, we maken een ochtend wandeling een stuk de kloof in om de brug van verschillende punten te bewonderen. Weer in het dorpje bezoeken we een van de andere attracties de kerk waar ze maar liefst 4 euro entree voor durven te vragen. Dan krijg je wel een audioguide die je echt elke mini detail verteld. We laten de rest van de vast ook overpriced musea hier maar even zitten. Op naar Antequerra nog een klein stukje groene route. In Antequerre blijkt het stadje in genomen te zijn door touringcar toeristen, alle dingen zoals het fort die volgende de Lonely Planet gratis te bezoeken zijn hebben ook pittige entree prijzen gekregen. Met uitzondering van de megalithische grafheuvels net buiten het dorp. Nou ja onze voornaamste reden om hier te komen was toch El Torcal national Park met vreemde steenformaties. De wandeling door het park begint goed, we zien al snel wilde geiten en de lucht blijft blauw. We besluiten dus om niet de 1,5km route te doen maar de extra 1,5km loop van de zwaardere route mee te nemen. Mmmm geen goed idee, dit is geen lopen maar vooral klauteren, modder en plassen ontwijken. Op een gegeven moment moeten we ons tussen twee rotsen heen persen, ik ben blij dat ik nog niet gegeten heb. Weer terug op de makkelijke route krijgen we ook pas weer de echte mooie formaties en nog heel veel geiten. Weer op de weg is het uit met de groene auto routes en over de saaie snelweg knallen we in een keer door naar Cordoba. Hier hebben we nog een parkeeravontuur, ons hotel heeft namelijk parkeerplek maar zit in het centrum. De straatjes worden steeds smaller, we denken vastgelopen te zijn. Maar eind goed al goed doe als de Spanjaarden klap je spiegels in en met nauwelijks spelling aan beide kanten blijkt een steegje toch echt als weg gezien te worden.

Cordoba is leuk!, we krijgen een tip voor een super ontbijtplek en zorgen dat we om 8:30 bij de Mezquita zijn. We reizen dan wel met een auto maar blijven backpackers he, tussen 8:30 en 10:00 mag je gratis naar binnen dus waarom zou je dan uitslapen en 8 euro betalen. De Mezquita is echt prachtig, het heeft een magische uitstraling die je ook vindt bij plekken zoals Ankor Wat en de Taj Mahal. Wellicht wordt dit nog wel verstrekt door de geluiden van het orgel dat gestemd wordt en het koor dat oefent. Oorspronkelijk een moskee is er later namelijk een kathedraal in het midden geplaatst. Hoe omschrijf je het verder, ik zou zeggen ga zelf kijken. We gaan de rest van Cordoba bekijken en maken een lange wandeling en bezoeken diverse musea. Om 14:00 zijn we wel een beetje klaar en dat is prima want onze ontbijt plek heeft wijn plus een tapa voor maar 1 euro tussen 14-16. Lekkere stoelen in de zon uit de wind met een prettig uitzicht, dit is vakantie!. Vier wijn later gaan we toch nog maar even actief naar Alcazar om vanuit de toren de zonsondergang te zien over de stad. Die krijgen we niet echt maar wel een regenboog.



De volgend ochtend besluit ik nog een keer naar de Mezquita te gaan maar nu zonder camera. Alleen lekker zitten, kijken en genieten. Buiten de stad heb je nog de Medina Azahara een vervallen oude stad die we nog bekijken. Dan is het tijd om weer koers te zetten naar Sevilla. We maken nog een laatste stop in Carmona een leuk stadje waar de restauranteigenaar megablij is gasten te hebben. We komen aan het einde van de middag aan in Sevilla en leveren de auto in. Nu is er wel volop zon en geen grauwe maar blauwe luchten, de hele stad lijkt vrolijker te zijn. We gaan nog een keer naar de Plaza de Espana en wat een verschil nu is het vol met stelletjes en jongeren die op de trappen hangen. ’s Avonds nog een keer veel wijn en lekkere tapas eten.

Al met al was het wel een beetje een Japanners vakantie met heel veel gedaan en gezien in een weekje. Hoogtepunten waren in ieder geval Cordoba en de routes door de nationale parken. Was het mooier weer geweest dan hadden we toch meer tijd gerelaxt en in parken gehangen.