Machu Piccu

Voor veel toeristen is Peru synoniem met Machu Piccu. Zelf hou ik van archeologische plaatsen met geschiedenis en waar je zelf rustig op je gemaak rond kan kijken. Niemand weet precies wat Macchu Piccu is en alle toeristen gaan erheen. Dus vooraf was ik nogal sceptisch. Verder is Machu Piccu ook nog eens hartstikke duur vergeleken bij andere archeologische sites in Peru. Ik heb dan ook bewust niet gewacht tot het inca trail open ging (in feb gesloten) maar met de trein gegaan.

We (een medestudente van de talenschool en ik) hebben de trein gepakt naar Aguas Calientes waar we in de middag aankwamen. Aguas Calientes staat bekend om zijn warme bronnen dus deze hebben we ook maar opgezocht. Je betaalt entree voor de bronnen en daarna loop je nog een stukje door waarna je uiteindelijk bij een soort zwembad uitkomt wat er behoorlijk vies uitziet (en het ook is). Maar kom op, wij zijn geen mietjes, en eenmaal in het water is het echt lekker warm. Omdat de meeste toeristen hun neus optrekken voor de warme baden waren we de enige toeristen en konden we gezellig kletsen met Peruanen.

In Aguas Calientes dachten we ook een super leuk hotelletje te hebben gevonden, maar helaas verdween hier mijn discman.

's Avonds ben ik vroeg naar bed gegaan om de volgende morgen de eerste bus 6:00 te nemen naar Machu Piccu. Om 6:00 zijn er nog nauwelijks andere personen omdat de trein en de mensen die het inca trail hebben gelopen nog niet zijn aangekomen. Een ideale tijd dus om rustig rond te wandelen. Het meest spectactulare aan Machu Piccu is voor mij zonder twijfel de omgeving. De bergen om je heen en de wolken zijn echt prachtig. De site zelf bestaat vooral uit huisjes en een paar tempels maar minder mooi uitgevoerd dan ik elders gezien heb. Op het middenplein is een groot grasveld waar je relaxed kan zitten. (natuurlijk wel samen met een paar honderd andere toeristen).

Ik heb ook nog Huyana Piccu beklommen, dit is de hoge berg die je altijd op de foto's ziet. Boven op is ook een klein huisje. Aan het begin van de trail moet je je registreren zodat er bij gehouden kan worden of je ook terug komt. Het eerste deel van de klim is redelijk makkelijk met een uitgehakte trap. Het tweede gedeelte is lastig omdat je over stenen heen klimt, en aan het eind moet je nog een stukje omhoog met een touw. In totaal ben je in ongeveer een uur boven. Het uitzicht boven is echter schitterend. Helemaal ongevaarlijk is het echter niet. Aan het eind van de middag zijn we weer terug gegaan naar Cusco. Vanuit Cusco heb ik de volgende dag de bus genomen naar Puno