De eerste week India

India is een geweldig land! Tenminste, dat zeggen de reizigers die hier en masse naar toe komen. Voor ons is het een middelmatig land. Het is wel mooi, er zijn hele mooie monumenten, prachtige paleizen, soms overweldigende natuur, maar helaas zijn er vooral in de steden -waar wij dus meestal komen- ook ontzaglijk veel mensen. In Varanasi leven 2000 mensen per vierkante meter en dat lage aantal komt vooral doordat er geen hoogbouw is. De mensen zijn ook een stuk onaardiger dan in Nepal. Op een of andere manier denken deze cricket spelende Zuid-Aziaten dat ze alles kunnen maken omdat ze met zoveel zijn. Wij, als dik betalende toeristen, wensen echter met respect behandeld te worden.

Een mannetje spande de kroon met zijn leugens:
1. Met stip op 1: "Dit hotel is niet goed, ga naar mijn hotel. In dit hotel gebruiken ze het rivier van de Ganges voor de douche en vorige week is in kamer 104 een Japanner daardoor helemaal opgezwollen" (de taxichauffeur spreidde zijn armen en maakte een bol gezicht)" overleden."
2. Dezelfde joker: "Ik mag niet naar jullie hotel, want toeristen zijn niet toegestaan aan de oever van de Ganges vanwege het festival. Ik waarschuw jullie niet te gaan, want ze blazen jullie op met explosieven."
3. Nog een keer dit kereltje: "Ik mag met mijn rickshaw niet bij de Ganges komen, dan pakt de politie hem af. Het stond vanochtend in de Times of India." Die hadden wij toevallig bij ons, maar hij redde zich eruit: "Het stond alleen in de Indiase versie".

Uiteraard waren er voldoende lui, die ons ergens anders naar toe brachten dan waar wij zeiden. Annemieke, ik heb het geleerd, ik kan boos kijken en boos praten. Voortaan doen die kleine taxi chauffeurs precies wat ik wil :-).

Tot slot de hotels. Van een hotel waaraan ik 540 Indiase kraaltjes betaal (10 Euro) verwacht ik dat hij me gewoon met rust laat. Toen wij een boek aan het lezen waren op bed om 21:00h kwam de attendant langs om te vragen of wij al hadden gegeten. Ik zei dat ik geen room service nodig had, maar hij 5 minuten later belde hij ons op de telefoon om te vragen of we diner nodig hadden. Nadat we nog maar eens nee zeiden, vroeg hij of we thee wilden hebben. De volgende dag bij het uitchecken vertelde ik het de receptionist en die kon alleen maar lachen. Toen ik zei: "It is not funny", zei de hotel eigenaar eindelijk "sorry". Niet dat ze er wat mee doen.

Het zijn irritante mannetjes, die alleen maar met mij praten, omdat het intimideren van vrouwen een "criminal offence" is (dit staat in treinen, bussen etc). Als ze niet ophouden bega ik een criminal offence.

Maar goed, ik zie vooral de positieve kanten van dit land. In Varanasi hebben we de Ganges (25.31019N 83.01261E) bezocht en het is inderdaad impressive om te zien hoe mensen daar omgaan met de dood (het vrijwillig badderen in de Ganges is ook een soort van zelfmoord). Het is allemaal heel vrolijk, zelfs de crematies.

In Kajuraho hebben we tempels (24.85333N 79.91979E) bezocht, die zo mooi waren afgewerkt en bewaard gebleven, dat we echt even goed moesten kijken of het wel echt 1000 jaar oud was. Er staan ook echt hele rare beelden tussen, zelfs van een soldaat die zijn lusten niet konden bedwingen en het paard van de cavalerie gebruikt om deze lusten te bevredigen.

Vervolgens zijn we naar Gwalior geweest, een grote stad net ten zuiden van Agra. Gwalior fort (26.23008N 078.16933E) is een 3 km bij 700 meter breed fort op een natuurlijke verhoging in de stad. Het is bezaaid met prachtige paleizen, Hindu tempels en een Sikh tempel, wit afstekend tegen de blauwe lucht. In Gwalior hebben we ook een paleis (26.20637N 78.16892E) bezocht van een stinkend rijke Maharaja familie (familie Scindia). The Family zitten in de politiek en zaken, is heel blij dat ze vriendjes zijn resp. waren met Fidel Castro en Saddam Hussein en tot slot hebben ze een paleis vol met prullen. Zo hebben ze de twee grootste kroonluchters ter wereld (3500 kg elk), het grootste tapijt van Azie (35x25m) en hebben ze het hele huis vol staan met tijgers, wapens (de 9mm Beretta zat niet meer in het doosje...) en ze hebben een miniatuurspoorweg met zilver en kristallen wagonnetjes om de sigaren en brandy naar de gasten te brengen. Tot slot hebben we de eer gehad om de lidmaatschapskaarten en conferentie badges van de Maharaja te mogen aanschouwen.

Nu zijn we dus in Agra en hebben we een hotel vlakbij de Taj Mahal (27.16907N 78.04320E, dit is het hotel en niet de Taj Mahal, zo dichtbij is het!). Het is echt een groot ding. Ik verwachtte een gebouw ter grootte van Amsterdam CS, maar het is net zo hoog en immens als Westminster Abbey (hoger zelfs: 76 meter hoog). We gaan er morgen vroeg naar toe, dus we zullen zien...