Welcome in jordan

Jordanie is vol met wadi’s maar Wadi Rum de bekendste o.a. door Lawrence of Arabia. Een echt woestijn gebied waarin de Jordaanse kliffen nog eens extra mooi uitkomen. We rijden een uurtje of 6 rond in een pick-up truck om verschillende mooie plekken te ontdekken. Marcel zou hier het liefst nog een paar uur flink los gaan met het klauteren over de rotsen.

‘s Nachts slapen we in een toeristen bedoeïnen kamp. Er staan ruim 30 tenten waar er maar 5 van bezet zijn. Dat is wel een beetje het verhaal van de hele vakantie: overal waar we komen klagen hosteleigenaren dat er zo extreem weinig toeristen zijn. In Jordanië is er niets aan de hand maar reizigers laten zich toch afschrikken door de Arabische Lente.  Backpackers die langer op reis zijn kiezen nu ook andere regio’s waar ze nu wel meerdere landen kunnen bezoeken en stellen het midden-oosten uit tot een andere keer..

De volgende ochtend hebben we voor de eerste keer van de hele vakantie echt moeite om een bus of een lift te vinden maar gelukkig uiteindelijk zijn we dan toch onderweg naar Amman. Vanuit Amman bezoeken we een middagje Madaba en de Romeinse stad Jerash. Hier heb je de beroemde Madaba map, een mozaïekvloer die een oude kaart is van de regio. Dankzij de ontdekking van de kaart konden bekende Bijbelse steden geïdentificeerd worden. Maar er liggen hier nog veel mooiere mozaïekvloeren, ergens laat een mannetje ons zien dat er onder het zand gewoon nog een hele vloer ligt.

Hoe rustig Madaba was, zo druk is Jerash, ze hebben hier een heleboel bussen met schoolkinderen losgelaten. Toeristen om mee op de foto te kunnen, zijn toch veel interessanter dan een Romeinse stad, dus we komen zelf nauwelijks aan sight-seeing toe. Wij vinden de ruïnes hier wel erg indrukwekkend, zeker een van de bestbewaarde Romeinse steden die wij hebben gezien. Er bloeien hier ook vele voorjaarsbloemen en het is overal groen wat na het droge zuiden opeens heel vrolijk over komt.

De laatste twee dagen in Jordanie hebben we een auto gehuurd. Er zijn een aantal plekken die we wel graag willen zien maar die met het openbaar vervoer of liftend te tijdrovend zijn. De eerste dag maken we een tocht langs de zogenaamde desert castles, kastelen uit de Umayyad periode waaronder één met bijzonder muurschilderingen. Ook bezoeken we nog een Romeinse stad Um-Jimal die helemaal opgetrokken is uit zwart basaltsteen. Marcel is vooral bezig met sand devils (zandstormpjes) spotten dus daarom rij ik maar.

Op onze laatste dag hebben we nog een heel vol programma. Een kasteel, nog een Romeinse stad. Eentje met uitzicht op lake Tiberias en de Golan hoogvlakte. Marcels hoogtepunt zijn echter de schoolmeisjes die hem komen vertellen dat hij beautiful is en bijna op de vuist gaan om een foto. Als we af moeten gaan op alle leuke en spontane meiden die we tegen zijn gekomen op deze reis moet het met de vrouwen emancipatie wel goed komen. We bezoeken onze laatste wadi van de reis, wel een hele bijzondere. In Wadi Mujib staat water en je kunt hier over een aantal rotsen en watervalletjes klimmen. Super leuk en zo denk je alles van een land wel gezien te hebben, en even later ontdek je toch nog een goede reden om eens terug te gaan namelijk om hier een hele dagtocht te maken.

De wegen in Jordanië zijn over het algemeen prima en je kan lekker doorrijden. Dat deed Marcel ook met als gevolg een leuke souvenir: een bekeuring van 20JOD (22 euro) vanwege 105 rijden waar je 90 mag. De politie agent sloot nog wel af met "Welcome in jordan". 

Tegen zonsondergang zijn we bij het strand van de Dode Zee waar we de rare gewaarwording hebben in het megazoute water te dobberen. Het voelt wel een beetje vies dus we zijn er ook al snel weer uit en kiezen voor het zwembad. Nog een laatste mooie zonsondergang, maaltijd en ons favoriete nieuwe drankje lemon-mint en dan gaan we toch echt weer naar huis.