Balkan 2012

Na een vlucht van Schiphol met overstap in Zagreb kom ik in de loop van de middag aan in Sarajevo de hoofdstad van Bosnië en Herzegovina.  Het is even zoeken naar een bus maar uiteindelijk kom ik toch in het centrum en bij mijn hostel.  Het centrum bestaat voor een gedeelte uit oude gebouwen uit de Turkse tijd met moskeeën en kinderkopjes, een ander deel is wat moderner met grotere gebouwen uit de jaren 50-60. Er zijn wat kleine musea en sommige kerken en moskeeën zijn ook te bezoeken maar het gaat meer om de sfeer dan om bijzondere gebouwen. Sarajevo doet heel levendig aan met veel terrasjes en ook veel souvenirwinkels die voornamelijk het soort spul (waterpijpen, fatima oog en zilver) verkopen wat je in Turkije zou verwachten.

De volgende dag ga ik mee met een tour naar diverse plekken rondom Sarajevo. Zou gaan we naar Vrele Bosne een park en de bron van de rivier waar het land naar genoemd is. Het meest indrukwekkend is echter het tunnel museum. Dankzij deze tunnel onder het vliegveld door konden wapens en eten worden gesmokkeld. Zonder dit hadden nog minder mensen de 3,5 jaar bezetting overleefd. Onze gids zat in die tijd in het leger dat Sarajevo moest beschermen en kan van heel dichtbij vertellen over deze periode. Ook het war museum maakt veel indruk. Onze gids neemt ons nog mee naar een van de dorpjes van waaruit Sarajevo beschoten werd, elke huis heeft hier een vlag van Herzegovina. We zijn duidelijk niet welkom een Herzegovina politieman spreekt ons aan dat we hier niets te zoeken hebben. Dat doet je wel beseffen dat in sommige gebieden van dit land de vlam zo weer in de pan kan slaan.  Na een treinrit door het prachtige landschap kom ik die avond nog aan in Mostar. Het hostel wat ik had geboekt heeft door storing geen elektriciteit. Ze hebben me overgeplaatst maar hier is het binnen wel 45 graden en ook geen fan of airco. Na een hele slechte nacht ben ik al heel vroeg op om dan maar wat van de stad te bekijken. Er is uiteraard de beroemde brug maar verder valt het me wat tegen, de omgeving moet wel de moeite waard zijn maar hier heb ik geen tijd voor.

Dubrovnik in Kroatië veel drukker en duurder dan de vorige twee steden. Maar de stad heeft ook een veel grootsere uitstraling met paleizen en een stadmuur en interessante gebouwen en musea. Ook hier is het snikheet, door de stadsmuur is er geen lekker windje maar gelukkig zijn er smalle straatjes met schaduw en hebben veel musea airco. ’s Avonds veranderd de stad in een openlucht restaurant vrijwel elk plekje is ingenomen door tafeltjes en stoeltjes. Het eten is hier en ook in Montenegro Italiaans getint waar het in Bosnië meer Turks was.

De volgende stop is Kotor in Montenegro een soort mini Dubrovnik met gebouwen in de zelfde stijl alleen dan veel rustiger. Hier kom ik Paul weer tegen een Schot met wie ik in Sarajevo ook al even ben opgetrokken. Zijn Engels is wat lastig te verstaan maar tijdens het beklimmen van een fort heb je toch weinig adem over. In de hitte is het een pittige klim omhoog maar hiervandaan heb je wel een super mooi uitzicht over Kotor en de fjord waaraan de stad ligt. Daarna is het tijd voor het lokale strand wat op deze doordeweekse dag vooral populair is bij bejaarden. Als je met zijn 2^e bent is het erg prettig dat iemand op je tas kan passen bij het zwemmen.

Na twee nachten in Kotor reis ik door naar Budva. Ook hier weer de zelfde stijl gebouwen maar Budva is vooral een party en strand bestemming. De stranden naast de stad zijn echt tjokvol met bedjes en de hele dag wordt er behoorlijk harde muziek gedraaid. Blijkbaar is de stad erg populair bij Russische toeristen en de dresscode bij mannen is ongeacht leeftijd of gewicht een speedo. Niet echt mijn favoriete scene. Ik ben moe en als je met lokale mensen praat dan geven die ook aan dat 39graden echt wel extreem is voor hier. Ik doe dus even rustig aan en besteed veel tijd met in de schaduw op terrasjes zitten. Het eten is hier echt super lekker. Vooral goede pasta gerechten maar ook veel verse ham en verse vruchtendrankjes. Het is ook nog eens erg goedkoop voor een driegangen maaltijd incl drankjes minder dan €10. Cetinje de oude hoofdstad van Montenegro heeft de meeste musea van het land zoals het koninklijk paleis en bezoek ik als dagtripje.

Uiteindelijk zit mijn Balkanreisje er bijna op maar eerst steek ik nog heel Montenegro door met de bus. Ook hier veel ongerepte natuur de weg naar de grens met Bosnië & Herzegovina is zelfs onverhard. Hier bevinden zich veel raftcentra’s en dat was ook mijn reden hierheen te gaan. Het raftcenter is echt een verademing na de drukte van Budva, lekker een eigen hutje, mooi in de natuur en gezellige mensen. De volgende ochtend een hele dag raften door de tara canyon. Het water staat niet zo hoog dus echt spannend is het niet maar de natuur is weer erg mooi vooral het eerste gedeelte waar je in de canyon bent. Aan het einde van de dag wordt ik op de bus gezet naar Sarajevo. Ik heb ongeveer de hele busrit geslapen van dat raften wordt je wel moe. Nog een kort nachtje in Sarajevo en dan om 4:00 alweer in de taxi naar het vliegveld terug naar huis.