Enkeltje Laos

Stel je een stripboek uit de Lucky Luke serie. Op een paard rijdt Lucky Luke de ondergaande zon tegemoet in een omgeving die erg doet denken aan de landschappen die te zien waren op documentaires vorig jaar na de schietpartij in een Amish school.

Op een klein paadje langs de Mekong komt een tractor voorbij met drie manden met een aantal kippen, ganzen en kuikens. Ergens anders kruist een koe de grootste snelweg van het land waar slechts enkele auto's per minuut voorbij komen (een beetje zoals de weg Emmen-Coevorden). Er lopen wat toeristen, maar voornamelijk lopen er boerderijdieren.

Welkom in Zuid-Laos. Het is een land dat heel erg onwerkelijk aandoet. Er zijn weinig steden in de Mekong vallei, het zijn voornamelijk dorpen van tussen de 50 en 15000 inwoners. We begonnen de reis in Pakxe (N15 07.223 E105 47.964) en gingen vervolgens direct door naar Champasak, een dorpje met een grote Khmer tempel op een heuvel in de buurt (N14 50.903 E105 48.967). We dronken een Beerlao, dat 99% van de Laose biermarkt bezet en aten in/onder een typisch Lao huis (een huis op palen met een 'zithoek' onder het huis tussen de palen) een foe, rijst/noedel soep. Op onze lieve fietsjes uit China met 24" wieltjes fietsen we volgens onze geliefde GPS toch zo'n 25 km.

De dagen erna hebben we gerelaxed bij het breedste punt van de Mekong: 14 km! Er liggen 4000 eilanden in, en op eentje daarvan hebben wij geslapen (N13 58.884 E105 55.502). Er was geen straatnaam; dat hoeft ook niet, want er zijn geen postbodes in Laos, alleen maar postbussen. De lokale bevolking had het wel een naam gegeven en het vertaalde als "Sunrise Boulevard". Op de foto's kun je echter zien dat het woord boulevard lichtelijk overdreven is. Aan de andere kant ligt "The Strip", oftewel "Sunset Strip", waar het verkeer al net zo druk is. Op het eiland hebben we weer fietsen gehuurd en het was weer net zo schattig. Er zit geen slot op de fietsen hier, dus we hadden ze maar naast onze bungalow neergezet toen wij 's ochtends tegen zessen iemand hoorden met een fietspomp. Ik naar buiten, is de fietsenverhuurder met een fietspompje al zijn fietsen bij de verschillende bungalows aan het afrijden om de banden te controleren... Wauw. Na het ontbijt bij de bakker was mijn fiets gejat! Het is een eiland zo groot als Rottumeroog, dus no worries, maar ik was wel verbaasd toen de serveerster van de bakker met verse kruiden aan kwam fietsen. Ze moest even naar de markt en er stond toch een fiets.

In de bussen (pick-up trucks of vrachtwagens met bankjes) is het al net zo schattig. De vrouwen geven regelmatig de borst: drie in een bus, waar moet ik dan kijken!? Nou rijden we ook wel eens wat anders. Zo hebben we gereden in de achterbak van een tractor en hebben we een lift gekregen van een man in zijn vrachtwagen.

Laos is bijzonder arm en onderontwikkeld. Er zijn geen ATM's volgens onze gids, maar we zijn er inmiddels al enkele tegengekomen. We hebben dus 2000 Euro bij ons, maar een hotel kost hier tussen de 0.60 en 8 Euro en zo komen we er natuurlijk niet vanaf. Electriciteit in Zuid-Laos is af en toe schaars. Zo hadden we bij het maken van onze bananen-milkshake even flikkerend licht omdat de blender alle stroom van de generator pakte. Internet hebben we slechts elke paar dagen en het openbaar vervoer schema is soms gewoon: 1x per dag om 7:00u vertrekken, om 15:00u aankomen in een plaats 250 km verderop.

In Tha Khaek hebben we een trekking geboekt voor twee dagen door een natuurgebied in het midden van Laos. We deden dit samen met Marjan en Hendri (geen stelletje, maar wel toevallig twee Nederlanders). De eerste dag liepen we 13 km naar een dorpje waar we vissoep met rode mieren als avondeten kregen. Vet cool! We sliepen er ook. Dag twee liepen we 16 km naar het Khoun Khon meer (N17 38.569 E104 48.814), een zeventig meter diep heilig meer waar doorzichtige vissen leven.

De volgende dag zijn we doorgegaan naar de Kong Lo grot. De Kong Lo grot moet de langste bevaarbare grot in de wereld zijn met 7.5 km, 100 meter hoog en 90 meter breed. Je kunt er vanaf de ene kant (N17 57.373 E104 45.552) in met een longtail boot en aan de andere kant er weer uit (N17 56.574 E104 48.162); het duurt een klein uurtje. Een longtail boot is een uitgeholde boomstam met daarop een dieselmotortje, een lange stang (longtail) en aan het einde een propellor. Aangezien het eigenlijk gewoon een boom is, is hij hopeloos instabiel en met de snelheden die die boten kunnen halen, is het dus ook doodeng om door het donker tussen rotsen door en over boomstammen heen te racen. Maar wat een trip... Het is immens imponerend om de grote zalen te zien die je doorkruist, de bochten die uitgesleten worden door het water in het regenseizoen en de stalactieten van vele tientallen meters lang.

Terug in het dorp sliepen we bij een ouder echtpaar thuis (N17 57.680 E104 44.759). In een eenvoudig huisje speelden we onze eigen "Groeten uit de Rimboe". Ze spraken geen Engels en we hadden een man bij ons, die ongemanierd was en ook nog eens een balans+motoriek stoornis had, zodat hij zijn noedels vooral over zijn gezicht heen meerde in plaats van in zijn mond, die ergens tussen zijn baard moest zitten, stopte. De Lao vrouw had dit nog nooit gezien en lachte zich helemaal een ongeluk. Toen wij de volgende dag weggingen, gebaarde ze in blinde paniek dat wij onze mede-toerist wel mee moesten nemen :-).

Laos is een relaxte plek op deze aardbol. We hebben in een van de laatste communistische bolwerken zoveel vriendelijke en lieve mensen ontmoet dat wij ze af en toe schofferen doordat wij ze zo wantrouwen, net zoals in Thailand of India. We hebben Irradaway dolfijnen gezien, waarvan er nog maar 25 zijn in Laos en 100 in de Mekong; we hebben prachtige kalkstenen landschappen gezien en krachtige Mekong watervallen. Doe ons maar een enkeltje Laos!