India once again

We verlieten Agra voor Jaipur en na een nacht in weer een vaag hotel besloten wij onzelf te trakteren op een luxer hotel (26.92824N 75.79256E) (dank je wel opa en oma D). Een hotel met dakterras en uitzicht over de hele stad. Dat kwam mooi uit, want het was Diwali; dit is de start van het Hindu nieuwe jaar en wordt gevierd met heel veel vuurwerk. De manier waarop ze hier met vuurwerk omgaan en de hoeveelheid kruit in de rotjes is echt onverantwoord, het siervuurwerk was echt wel de moeite waard. Voor de eerste keer had ik deze avond toch ook wel een beetje heimwee; dit jaar zal oud en nieuw zonder ons vaste groepje toch echt anders zijn.

Bij een luxer hotel hoort natuurlijk ook een rikshaw driver voor de dag. De sites in Jaipur waren zeker mooi maar het leukste was nog dat hij ons meenam naar zijn huisje. Een klein betonnen hutje met electriciteit, een koelkast en een tv. Stromend water kwam uit een kraantje ergens in het steegje. Aan de muren posters van Bollywood actrices en een belangrijke foto. DE foto waarmee je familie aankomt: DIT is jouw toekomstige vrouw. Die foto is ook het enige wat je te zien krijgt tot de huwelijksplechtigeheid. Kan je je het voorstellen? Hier zijn gearrangeerde huwelijken echter nog heel gewoon. Het megasmalle paleis (2m diep, 26.92405N 75.82689E) was ook de moeite waard.

Onze volgende stop was Puskhar (26.49087N 74.55189E), een plaatsje waar eigenlijk weinig te doen is maar wellicht daarom wel zo leuk. Er zijn weinig auto's, veel winkeltjes en een heleboel hippies. 50-ers die hun jeugd komen herbeleven, Israeli's die hun legertijd proberen te vergeten en gewoon vage lui en allemaal gekleed in de vreemde uitdossingen. Hier hebben we 3 dagen heerlijk uitgerust.

Na Puskhar zijn we via Jodphur in Jasailmer beland. Deze stad in de middle of nowhere aan de rand van de Thar woestijn heeft een mooi fort (26.91358N 70.91302E) met in de smalle steegjes huisjes, winkeltjes en jainistische tempels. Wat ook opvalt hier in de kleding van de vrouwen, hier geen blote-buiken sari's maar prachtige jurken met daaroverheen een felgekleurde doek. Het geheel werd nog een afgemaakt met een grote hoeveelheid sieraden (helaas tegenwoordig wel vaak plastic).

De Thar woestijn lijkt niet op een woestijn zoals wij die kennen uit de boekjes of uit een vakantie naar Egypte of Namibie. Geen geel zand, maar stenen, kleine struikjes en af en toe stukjes grond waarop mensen toch nog wat proberen te verbouwen. Naast het fort is de grote attracties hier een camel safari door deze woestijn. Hier konden wij natuurlijk niet in achterblijven dus we boekten een safari voor 2 dagen en 1 nacht.

Het is ons nu duidelijk waarom nomaden altijd zo ingepakt zijn. Niet tegen de zon maar tegen de stank. Kamelen laten namelijk met regelmaat de meest gore ruften. Daarnaast zitten ze ook echt niet comfortabel, het zo ontspannen mogelijk zitten zodat je als een zoutzak heen en weer geschud wordt had ik duidelijk niet onder controle want na 2 dagen had ik schaafwonden op mijn kont.
Gelukkig maakte het slapen in de woestijn dit allemaal goed (geslapen op 26.72781N 70.82799E). Het is echt een bijzondere ervaring om onder de sterrenhemel te slapen. Zo helder krijg je het bij ons ook niet. We hebben zelf 3 vallende sterren gezien.

Onze laatste stop in Rajahstan was Jodphur. Ook hier hebben ze een fort met een kasteel (26.29919N 73.01942E). Save the best for last en deze was ook echt de allermooiste. De buitenwanden zijn hoog sterk en stoer je kunt je niet voorstellen dat het ooit veroverd zou worden. Het paleisgedeelte is daarentegen super sierlijk en prachtig bewerkt. Daarnaast hebben ze er ook nog eens een supergoede audioguide die het geheel tot leven bracht.

Vanaf Jodphur zijn we gevlogen naar Delhi. Delhi is door de engelse, goed vormgegeven brede boulevards, veel bomen en behalve de smog helemaal niet zo'n vieze stad. Een meevaller dus. We bezochten ook de Qutb Minaar (28.52531N 77.18561E), een grote minaret ten zuiden van Delhi.

Morgenavond vliegen we naar Bali daar gaan we eerst een paar dagen op het strand liggen. Iets waar we ons al 2 weken op verheugen.

India wat vinden we er nou uiteindelijk van?! Aan het begin vond ik het echt verschrikkelijk maar je went wel aan de drukte, het afval en de koeienflatsen. Je leert omgaan met vervelende mannetjes en er zijn wel semi-schone hostels, plekken waar het beddengoed de afgelopen 2 weken nog wel verschoond is en het vuil in de badkamer nog niet hard is geworden, het is gewoon een kwestie van geluk en veel rondkijken.

En zo hebben we dan toch wel kunnen genieten van India, het is een bijzonder land. Waar anders vind je zulke kleurrijke kleding, prachtige forten en wordt iemand een heilige man en komt in het World Guiness Book of Records (i.p.v het gesticht) omdat hij half India is door gerold?

Taj Mahal

De Taj Mahal verdient een eigen post en die zal hij (eigenlijk is het een zij, maar dat later) krijgen ook. De Taj Mahal is namelijk één van de 7 nieuwe wereldwonderen en daar zijn wij het mee eens.


De Taj Mahal is een zij, omdat ze gebouwd is uit liefde voor de vrouw van een keizer, die vroeg overleed. Het is dus een mausoleum, maar wel eentje die een lichtelijk overdadig opgezet is. De keizer zou zelfs de verloofde van de architect vermoord hebben om zo het verdriet te laten voelen dat de architect nodig zou hebben om het beste van het beste te ontwerpen.

We kwamen binnen om 6:05, als een van de eersten. Dit was nodig omdat we gezien hebben hoeveel mensen er wel niet rondlopen tijdens het ontbijt. De eerste foto die we namen was de klassieke foto met de vijver op de voorgrond. We zagen dat er nog niemand bij het mausoleum was, dus we liepen meteen door en wat een goed besluit. We bezochten als 3e en 4e persoon de crypte en op een gegeven moment waren we zelfs alleen (met een schoonmaker). Het enige dat we hoorden, was een gezoem en ik vroeg aan de schoonmaker wat het was. Het was het geflap van de duiven. Dat klonk heel anders, maar hij legde me uit dat het de echo was. De echo tegen het marmer was zo zuiver (voor mijn collega-physici: de reflectiecoefficient was dicht tegen de 100% aan), dat het gefladder in de nacht optelde tot een gezoem in de ochtend. Het was ongelooflijk. Uit een ultieme daad van liefde (het is nou eenmaal de Taj Mahal) heb ik Tikva's naam genoemd, die nu voor eeuwig weerkaatst zal worden in de crypte van de Taj Mahal.
Daarna hebben we een ronde gemaakt rond de Taj Mahal, waar we de zon hebben zien opkomen. Ik kan nog wel meer vertellen, maar de foto's zeggen genoeg. Let bij de foto's vooral op de bloemen die uit gehakt zijn in het marmer, de facettering in de immense portalen van de Taj Mahal en de ingelegde teksten. De rode gebouwen op de foto's zijn twee moskeeën (één moskee en zijn replica). Ze zijn al net zo mooi en alleen al zo'n bijgebouwtje zou normaal al reden zijn een ommetje te maken...

's Avonds zijn we bij zonsondergang naar de overkant van de rivier gegaan en hebben daar gekeken naar de Taj Mahal. Ze is werkelijk waar een schoonheid!

De eerste week India

India is een geweldig land! Tenminste, dat zeggen de reizigers die hier en masse naar toe komen. Voor ons is het een middelmatig land. Het is wel mooi, er zijn hele mooie monumenten, prachtige paleizen, soms overweldigende natuur, maar helaas zijn er vooral in de steden -waar wij dus meestal komen- ook ontzaglijk veel mensen. In Varanasi leven 2000 mensen per vierkante meter en dat lage aantal komt vooral doordat er geen hoogbouw is. De mensen zijn ook een stuk onaardiger dan in Nepal. Op een of andere manier denken deze cricket spelende Zuid-Aziaten dat ze alles kunnen maken omdat ze met zoveel zijn. Wij, als dik betalende toeristen, wensen echter met respect behandeld te worden.

Een mannetje spande de kroon met zijn leugens:
1. Met stip op 1: "Dit hotel is niet goed, ga naar mijn hotel. In dit hotel gebruiken ze het rivier van de Ganges voor de douche en vorige week is in kamer 104 een Japanner daardoor helemaal opgezwollen" (de taxichauffeur spreidde zijn armen en maakte een bol gezicht)" overleden."
2. Dezelfde joker: "Ik mag niet naar jullie hotel, want toeristen zijn niet toegestaan aan de oever van de Ganges vanwege het festival. Ik waarschuw jullie niet te gaan, want ze blazen jullie op met explosieven."
3. Nog een keer dit kereltje: "Ik mag met mijn rickshaw niet bij de Ganges komen, dan pakt de politie hem af. Het stond vanochtend in de Times of India." Die hadden wij toevallig bij ons, maar hij redde zich eruit: "Het stond alleen in de Indiase versie".

Uiteraard waren er voldoende lui, die ons ergens anders naar toe brachten dan waar wij zeiden. Annemieke, ik heb het geleerd, ik kan boos kijken en boos praten. Voortaan doen die kleine taxi chauffeurs precies wat ik wil :-).

Tot slot de hotels. Van een hotel waaraan ik 540 Indiase kraaltjes betaal (10 Euro) verwacht ik dat hij me gewoon met rust laat. Toen wij een boek aan het lezen waren op bed om 21:00h kwam de attendant langs om te vragen of wij al hadden gegeten. Ik zei dat ik geen room service nodig had, maar hij 5 minuten later belde hij ons op de telefoon om te vragen of we diner nodig hadden. Nadat we nog maar eens nee zeiden, vroeg hij of we thee wilden hebben. De volgende dag bij het uitchecken vertelde ik het de receptionist en die kon alleen maar lachen. Toen ik zei: "It is not funny", zei de hotel eigenaar eindelijk "sorry". Niet dat ze er wat mee doen.

Het zijn irritante mannetjes, die alleen maar met mij praten, omdat het intimideren van vrouwen een "criminal offence" is (dit staat in treinen, bussen etc). Als ze niet ophouden bega ik een criminal offence.

Maar goed, ik zie vooral de positieve kanten van dit land. In Varanasi hebben we de Ganges (25.31019N 83.01261E) bezocht en het is inderdaad impressive om te zien hoe mensen daar omgaan met de dood (het vrijwillig badderen in de Ganges is ook een soort van zelfmoord). Het is allemaal heel vrolijk, zelfs de crematies.

In Kajuraho hebben we tempels (24.85333N 79.91979E) bezocht, die zo mooi waren afgewerkt en bewaard gebleven, dat we echt even goed moesten kijken of het wel echt 1000 jaar oud was. Er staan ook echt hele rare beelden tussen, zelfs van een soldaat die zijn lusten niet konden bedwingen en het paard van de cavalerie gebruikt om deze lusten te bevredigen.

Vervolgens zijn we naar Gwalior geweest, een grote stad net ten zuiden van Agra. Gwalior fort (26.23008N 078.16933E) is een 3 km bij 700 meter breed fort op een natuurlijke verhoging in de stad. Het is bezaaid met prachtige paleizen, Hindu tempels en een Sikh tempel, wit afstekend tegen de blauwe lucht. In Gwalior hebben we ook een paleis (26.20637N 78.16892E) bezocht van een stinkend rijke Maharaja familie (familie Scindia). The Family zitten in de politiek en zaken, is heel blij dat ze vriendjes zijn resp. waren met Fidel Castro en Saddam Hussein en tot slot hebben ze een paleis vol met prullen. Zo hebben ze de twee grootste kroonluchters ter wereld (3500 kg elk), het grootste tapijt van Azie (35x25m) en hebben ze het hele huis vol staan met tijgers, wapens (de 9mm Beretta zat niet meer in het doosje...) en ze hebben een miniatuurspoorweg met zilver en kristallen wagonnetjes om de sigaren en brandy naar de gasten te brengen. Tot slot hebben we de eer gehad om de lidmaatschapskaarten en conferentie badges van de Maharaja te mogen aanschouwen.

Nu zijn we dus in Agra en hebben we een hotel vlakbij de Taj Mahal (27.16907N 78.04320E, dit is het hotel en niet de Taj Mahal, zo dichtbij is het!). Het is echt een groot ding. Ik verwachtte een gebouw ter grootte van Amsterdam CS, maar het is net zo hoog en immens als Westminster Abbey (hoger zelfs: 76 meter hoog). We gaan er morgen vroeg naar toe, dus we zullen zien...