Gelukkig 2008!

Het eiland Penang met de stad Georgetown zouden volgens de Rough Guide echt must see-s zijn in maleisie. Niet voor de eerste keer zijn we het absoluut niet met ons guide book eens. Het is een drukke viezige stad waar de "attracties" niet bijzonder goed onderhouden zijn. Penang lijkt wel een chinese enclave (35% van de bevolking in maleisie is chinees) en dat zijn niet echt mijn favoriete mensen. Niet klantvriendelijk, ze geven je het gevoel dat je blij mag zijn dat ze een hotel/taxi/... vrij hebben, ze proberen ook telkens net nog wat extra geld overal uit te persen, een lach kan er niet van af en ze kunnen duidelijk wel wat kleding/make-up/verzorgingsadvies gebruiken.

We waren dan ook extra blij toen we naar ons kersthotel vertrokken. 3 dagen lang genoten van lekkere bedjes, een badkamer met heet water, een bad en zelfs shampoo,lotion,wc papier, WOW!

Het zwembad van ons hotel hadden wel elke dag tot een uur of 15:00 praktisch voor onszelf. Daarna kwam de invasie van aziaten. Zwemmen doen ze of in hun kleren of(vrouwen) in een speciaal badpak (denk aan een schaatspak compleet met lange mouwen en benen) liefst met badmuts. Voor mannen is een speedo (bah!!) toegestaan. Eerste levensbehoeftes aan het zwembad zijn: de super soaker (grote voor papa en mama en een kleine voor de kinderen), een duikbrilletje en de onderwatercamera.

Eerste kerstdag hebben we een auto gehuurd, naar het strand gereden en hier genoten van een heerlijk diner en een geweldige zonsondergang gehad. De volgende dag zijn we het hele eiland rondgereden met als hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) een tripje met de kabelbaan van bijna zeelevel naar 725 meter. Doodeng, maar wat een geweldig uitzicht!

Soms is transport zo simpel als bus in-bus uit en soms is het zo ingewikkeld als zeg Langkawi-Krabi. We beginnen met de taxi naar de ferry terminal, de ferry naar Kuala Perlis, de bus naar Kangar, lopen/zoeken naar het andere bustation in Kangar eindelijk gevonden, gaat er pas 2 uur later weer een bus naar de grens, dus een taxi naar de Maleisische grenspost, dan met de grote rugzakken achterop een scooter naar de Thaise immigratie. Dan ben je in Thailand, geen pinautomaat en waar is het busstation?? Geen idee, maar een Thai neemt ons mee (voor 100B) in zijn auto naar Hat Yai, daar nog weer 1,5 uur wachten op de bus om vervolgens om 20:30 aan te komen in Krabi. Hier bevestigt de kamer (matras op de grond met muskietennet en ventilator) dat de relax dagen over zijn.

In Krabi hebben we een dagtripje gemaakt naar wat volgens de Lonely Planet het mooiste strand van Thailand moet zijn. Dat belooft wat en het strand is inderdaad heel erg mooi. Het is echter wel een van die plekken die binnen niet al te langer tijd waarschijnlijk totaal verpest is door te veel toerisme.

Met de nachtbus naar Bangkok gegaan. Onze eerste plek sinds London waar we al eens eerder zijn geweest. Het voelt bekend, opeens weet je de weg weer. Een bezoekje aan het Grand Palace was ook deze keer een must. Maar wat doen je dan verder in een stad waar je alle must-sees al gezien hebt? Toevallig lazen we in de Bangkok Post dat er ter ere van de 80-jarige verjaardag van koning Bhumibol een speciale 3 weken durende tentoonstelling was. Hier werden echt ongelooflijk mooie speciale stukken tentoongesteld uit de prive collectie van de koningin. Helaas mochten we er geen foto's maken maar je moet denken aan: tronen, modellen van de koninklijke sloepen, gemaakt van heel fijn goudwerk en prachtig uitgesneden houtwerk. Er was ook een kroonluchter bewerkte met duizenden kevervleugels (die allemaal een natuurlijke dood gestorven moeten zijn, anders blijft de glans niet bewaard). Ook hebben we de gedekte tafel gezien, waar Willem en Maxima gedineerd hebben hebben, het was ook in deze zaal, impressive!

Nieuwjaar hebben we gevierd in Bangkok. Khao San (backpackersgetto hoofdstraat) was nog eens extra druk (de straat is 500 meter lang en stond helemaal vol), ook veel Thai kwamen hier voor het nieuwjaarsfeest. De hele avond hing er al een sfeer van verwachting. Het moment zelf was een beetje een anticlimax (we konden geen klok zien), het vuurwerk was ook echt minimaal. (Dit is ook maar 1 van de 4 nieuwjaren die de Thai vieren, hun echte nieuwjaar is in April.)Uiteindelijk werd het nog wel een gave party met dansende mensen overal op straat.

Morgen vertrekken we naar Laos een land waar we alleen maar hele positieve verhalen over horen; we zijn benieuwd.

Singapore en KL, steden van de toekomst

Singapore... Het klinkt als een stad, heel ver weg, als een eilandje ingesloten tussen de tweede en derde wereld landen in Zuid Oost Azie. En eigenlijk is het ook zo. Het is alleen geen westers eiland, het is een stad met een heleboel niet westerse eigenaardigheden.

Aangezien Singapore zo eigenaardig is, zullen we deze keer een beeldverhaal posten. Open een apart scherm en klik daarin op deze link: Picasaweb, Singapore. Als er hieronder ergens staat dat je moet klikken naar het volgende plaatje, klik dan op het blauwe pijltje naar rechts.
Ten eerste pakten we nog in Indonesie de taxi en daar kwamen we in een karaoke taxi. We hoorden muziek en we begonnen wat mee te dansen en dat vond de chauffeur zo leuk dat hij spontaan een schermpje uit zijn dak liet zakken en we konden meezingen. Een filmpje staat op Youtube karaoketaxi.
Klik nu op het blauwe pijltje.
We kwamen aan op het vliegveld van Singapore en pakten de metro naar de binnenstad. De losse karretjes zoals in London of Rome bestaan hier niet. Je kunt hier de hele trein doorkijken. Er hangen ook advertenties zoals: "Wash your hands thoroughly and often with water and soap!". Daarachter dan een booskijkend zeepje en een stel doodsbange bacterien. Op het thema "Schoonste Stad Ter Wereld" kom ik zo terug. Blauw pijltje. Singapore is ook een hele hoge stad. Overal zie je wolkenkrabbers met het hoogste hotel ter wereld (Swissotel) en een heel mooi Business District (foto). Blauw pijltje.
Singapore is dus de schoonste stad ter wereld. Zo is er een boete van 2500 Euro voor eten in de metro... Toen wij tegenover ons hotel tijdens een van de moessonbuien het winkelcentrum inliepen, zagen we rechts deze zakhouder, waar wij onze paraplu in konden stoppen. Zo zouden er geen druppels komen op het marmer. Slim, van die jongens. Blauw pijltje.
Het is een geordende stad. Zo is dit de bus terminal. Je verblijft in een ruimte met een airco, je moet wachten bij je "busrijtje" en als de bus dan komt, gaat de deur open en kan je zo de airco bus in. Dit systeem is er ook voor taxi's. Je staat gewoon in de rij tussen de hekjes voor de taxi's. Blauw pijltje.
Je hoeft niet de bus te nemen, je kunt ook de Singapore Ducktours nemen. Je gaat dan over land en over water! Wat een lol. Er zit ook een blerende vrouw in, die je vertelt waar je bent en wat je ziet. Wij konden haar vanaf het punt van de foto makkelijk verstaan en dit is een zoomlens. Blauw pijltje.
Dit is Chinatown. Je kunt er allerlei mooie dingen kopen, zoals deze chopsticks in de chopsticksshop. Ze hadden er alleen maar chopsticks. Deze zijn van ebony-hout en zilver (200 Euro), maar wij hebben een set van ebony-hout en parelmoer gekocht (35 Euro). Blauw pijltje.
Je kunt je geld hier sowieso makkelijk kwijt. Dit is de Louis Vuitton shop met een rij wachtenden. Blauw pijltje. Dit is een Maserati op een sleepwagen. Beetje jammer... Blauw pijltje. Het toppunt is deze ring van 145.000 Euro. Met een prijskaartje!!? Blauw pijltje. De shopping malls zijn echt heel mooi en versterken het heimwee gevoel: het is hier overal kerstmis. Grote kerstmarkten zijn hier vooral zilver en diamantieus i.p.v. de Gluhwein en Bratwurst in Oberhausen of Keulen. Blauw pijltje voor nog een voorbeeld. Blauw pijltje voor nog een kerstboom voor een bedrijvencomplex (wellicht werk ik er nog eens?).
Vervolgens naar de Singapore Zoo. Blauw pijltje. Naast deze standaard groene slang hebben ze ook hele lelijke schildpadden (blauw pijltje), jaguars die van water houden (blauw pijltje, blauw pijltje), en witte tijgers (stoer!!).
Blauw pijltje. De Komodo varaan was een tegenvaller. Hij is eigenlijk helemaal niet zo groot. Blauw pijltje. De ijsberen voerden een showtje op, filmpje volgt nog op Youtube, en ook hier Japanners die een hele grote camera hadden. Blauw pijltje. Ze kregen overigens dezelfde foto als wij.
Blauw pijltje. In Singapore heb je overigens andere kledingstijlen dan in Westerse landen. Toen ik twee jaar was, droeg ik meer kleding dan de volwassenen hier. Singapore ligt ingeklemd tussen Indonesie en Maleisie, het grootste moslimland ter wereld en het twintigste moslimland ter wereld. Toch hebben ze deze bizarre broekjes aan.

Toen gingen we naar Maleisie. We hadden verwacht dat het wel normaler zou zijn, maar nee. Ga naar de eerste foto van Maleisie, door in het andere scherm naar http://picasaweb.google.com/marceltikva/Maleisie te gaan en op de molen te klikken of direct naar: Picasaweb Maleisie.
Deze molen staat op Dutch Square in Melaka en is in 1980 toegevoegd om de Nederlandse heerschappij in Zuid-Maleisie te vieren. Japanners vinden dit helemaal geweldig. Blauw pijltje. Dit is dus een Japanner. Mja... Blauw pijltje. Kennen jullie die wegwijzers op belangrijke plaatsen? Dan staat er dat je nog 6783km van Moskou bent. Alsof wij dat belangrijk vinden. Hier staat Hoorn tussen London, Lissabon en nog wat grote plaatsen. Blauw pijltje. Het is op Dutch Square uberhaupt een beetje toeristisch. Dit zijn volledig versierde trishaws. Elke trishaw heeft een geluidsinstallatie en ze spelen hele domme liedjes (te bekijken op Youtube, crazy trishaws). Geluid is belangrijk. Blauw pijltje. Dit is gewoon een lief jongetje.
Blauw pijltje. In het belangrijkste museum van Melaka is een heel stomme vleugel ingericht voor de prullaria van een of andere lokale Piet Jansen, die zijn souvenirs wel wilden geven. Eerst een heel verhaal over hemzelf, wat hij heeft gedaan etc. en dan zijn museumstukken. Een van de 15 stukken is dit piepschuimen model van de Taj Mahal (wat zielig zeg...). Blauw pijltje.
Ook in Maleisie ook weer mooie shopping malls. Deze kerstboom staat onder de Petronas Towers. Blauw pijltje. Ook hier weer dezelfde 'kleding'. Blauw pijltje. Vlak voor Kerstmis is het ook hier dikke uitverkoop. Blauw pijltje. Lekker gezwommen voor de Petronas Towers (met Xsens shirt en FC Twente petje). Nog een foto na het blauwe pijltje.
Toen naar het vlinderpark geweest (blauw pijltje) waar we deze vlinder als vriendje hadden. Nu drie keer het blauwe pijltje met een aantal mooie vlinderfoto's en dan kom je bij de grootste wandelende takken die ik ooit heb gezien (en nooit levend tegen wil komen in mijn tent tijdens een jungle trek). Dit is Tikva's hand... Blauw pijltje. Ze hadden er ook nog een "Man-faced beetle". Zo heet-ie echt. Blauw pijltje. Terug naar het hotel kwamen we in de metro en hier kan je door de voorruit kijken. Er zat ook geen bestuurder in en ik heb geen flauw idee hoe het werkt.

Dit was het einde van het beeldverhaal. Dit doen we een keer (want het is veel te veel werk :-)), maar we spreken jullie weer in Thailand/Laos. Nu gaan we onze Kerst vieren op Pulau Langkawi in dit hotel:
http://tinyurl.com/2t9ftp

Vriendelijk Indonesie

Onze eerste stop op Java is Kalibaru een plaatsje met 1 pracchtig resort hotel (08.28643S 113.98439E) waar normaal weinig toeristen komen (maar laten er nou net die avond 2 bussen van Fox vakanties uit Nederland aankomen). Hier hebben we een plantage tour gemaakt (08.28198S 114.05054E). Het was erg interessant te zien waar koffie, kaneel, kruidnagel en rubber groeien en hoe ze er een halffabrikaat van maken. Denk niet dat er veel gemoderniseerd is, cacaobonen sorteren gaat gewoon nog met de hand, rubber drogen gebeurt door hout te stoken en de stroom wordt geleverd door een nog door Nederlanders gebouwd waterrad.

Vervolgens op naar Mount Bromo (07.92198S 112.96340E), om 4:00 reden we weg bij ons hotel om de zonsopkomst te bewonderen. Vanaf het uitzichtpunt zie je naast de Bromo nog 2 andere vulkanen (zie vooral de foto's in ons fotoboek). Het is een spectactulair uitzicht en zeker wanneer uit de Semeru kleine (250m hoog) erupties komen. Vervolgens zijn we naar de voet van Bromo gebracht waar de 160 meter hoge klim begint met als beloning een geweldig uitzicht in een actieve vulkaan. Grote witte zwavelwolken komen vanuit het binnenste van de vulkaan naar boven.

Onze volgende stop waren de steden Solo en Yoyakarta. Deze steden worden hevig aangeprezen vanwege de stedelijke attracties. Wij vinden die echter nogal tegenvallen. De Kratons (paleizen) zijn weinig bijzonders, de kleinere bouwwerken wel grappig. Zo zou de hier zeer aangeprezen Hindu tempel Prambanan (07.75243S 110.49312E) in India gewoon een wel leuke tempel zijn (ja, we zijn verwend) en zeker geen 10$ entree rechtvaardigen, vooral niet nu je door een aardbeving in 2006 alleen maar vanachter een hekje naar de tempels mag kijken.

Wel mooi was de Borobudur (07.60821S 110.20382E). Door de bouwstijl en de vele kleine stoepaatjes boven op heeft het een bijzondere uitstraling en het is ook nog eens op een mooie locatie gebouwd.

Voor bijzonder bouwwerken hoef je dus niet naar Indonesie te gaan. Wel voor de natuur: naast bijzondere dingen als vulkanen kan je ook overal genieten van veel kleuren groen (het regent nu in het regenseizoen elke middag en nacht dan ook wel pittig), rijstvelden, vruchten, bloemen en een super onderwaterwereld. We zouden ook graag nog een keer naar Indonesie te komen om de minder bevolkte eilanden te bezoeken, die moeten qua natuur helemaal geweldig zijn.

Nog een reden om naar Indonesie te gaan zijn de mensen. Ze zijn super vriendelijk en lachen veel. Als er iemand Engels spreekt kan je heel wat vragen verwachten en ze vertellen ook erg gemakkelijk over hun eigen leven. Eten bij een warung (klein eet stalletje/huisje)is ook altijd een belevenis. Zij spreken slechts minimaal Engels wij 30 woordjes Indonesisch maar een soort van praatje wordt altijd gemaakt. Bij de straatstalletjes is het ook prima eten. Het is niet altijd duidelijk wat je krijgt, maar iets dat niet lekker is, hebben we in heel Indonesie nog niet gehad.

Morgen gaan we alweer naar Singapore en Maleisie waar we vlug doorheen zullen gaan. Reismoe zijn we zeker nog niet maar we moeten de accu wel nodig weer opladen en de Thaise stranden lijken ons daarvoor perfect. Klinkt mischien raar want voor jullie zijn we natuurlijk al 3 maanden vakantie aan het houden. We hebben echter pittig doorgereisd in India en Indonesie; vroeg opstaan (vaker voor 6 dan na 8:30 uur), onzekerheid/uitzoekgedoe (hoe, wat, waar vervoer/slapen etc) en een overdosis aan ervaringen zorgen er wel voor dat we nu echt aan rust toe zijn.

PS 1: Marcels teen geneest erg langzaam maar we hoeven gelukkig niet meer naar de dokter en mogen het zelf verbinden. Hopelijk is deze met een week niet meer open en mag Marcel ook weer zwemmen en douchen.

PS 2: Sorry voor weer zo'n lange tekst. We zullen wat vaker posten of wat minder gaan doen ;-)

Top 3

We zijn onderhand 3 maanden op reis. Een mooi moment om even terug te kijken. Bij deze de top 3 ervaringen die we jullie niet willen onthouden.

Top 3 leukste uitspraken van Nederlanders:
1. He, ze hebben hier Nutella! (Varanasi, India).
2. (Tijdens een stroomstoring op het Annapurna circuit): When do we have, hoe noem je dat, stroem again? (Na een niet-begrijpende blik van de Nepalees): Stroem, you know?
3. Bij een 250 m hoge uitbarsting van een vulkaan. "he Willem, er komt een pluimpje uit." (Bromo, Indonesie)

Top 3 landen:
1. Oman (Tikva)\Nepal (Marcel)
2. Nepal (Tikva)\Oman (Marcel)
3. Indonesie (Tikva)\ India (Marcel)

Top 3 leukste ervaringen (Marcel):
1. Het overgaan van de pas Thorung-La (Annapurna Circuit)
2. Het rijden door de Wadi Ben Awf met onze 4x4 (Oman)
3. Eierleggende schildpadden (Oman)

Top 3 bijzondere ervaringen (Tikva):
1. Schildpadden die eieren leggen en de kleine schildpadjes die eruit komen (Oman)
2. Wachten op de Kumari (Nepal)
3. Ganges ochtendritueel (india)

Top 3 bouwwerken:
1. Taj Mahal, India (Tikva)\Taj Mahal, India (Marcel)
2. Fort Jodphur, India (Tikva)\Kajuraho tempels, India (Marcel)
3. Tempels Kajuraho, India (Tikva)\Borobudur, Indonesie (Marcel)

Top 3 leukste activiteiten:
1. Annapurna trek!, Nepal (Tikva)\4WD'en in Oman (Marcel)
2. Drift duik, Indonesie (Tikva)\Annapurna Trek, Nepal (Marcel)
3. Met de 4WD door de wadi's rijden, Oman (Tikva)\Wandeling door de omgeving van Ubud, Indonesie(Marcel)

Top 3 ergste ervaringen (Marcel):
1. Het tweede gedeelte van de pas Thorung-La (Annapurna Circuit)
2. Het niks kunnen doen met een kapotte teen, Indonesie
3. De ziekte dag in Kathmandu, Nepal

Top 3 ergste ervaringen (Tikva):
1. Diarree en de wc moeten gebruiken op het treinstation van Varanasi.
2. Een dik bloedende Marcel, met een heel stuk uit zijn teen, die nochalant kijkt hoe het bloed maar door al het verband heen komt (achteraf is hij toch wel blij dat ik hem naar het ziekenhuis heb gestuurd)
3. Vieze steegjes in India

Top 3 leukste openbaar vervoer ritten:
1. Bus van Besisahar naar Bhulbule (Annapurna circuit; langs die razende rivier, 20 meter beneden je)
2. Gorakhpur-Varanasi (het kindje voor ons was hartverwarmend)
3. Niet echt openbaar vervoer, maar wel heel bijzonder: de boottour langs de crematieplaatsen en de Puja-ceremonie op de Ganges.

Top 3 beste hotels (Marcel):
1. High Camp, Annapurna Circuit, op bijna 5000 meter hoogte
2. Onder de blote sterrenhemel in de Grote Woestijn van Rajasthan, India
3. Kalopani, Nepal: alles deed pijn twee dagen na de Thorung-La pas en ik was blij met een warme kamer en douche
Tip: De hotels op Bali, heerlijk in zo'n tropische tuin

Top 3 lekkerste eten (Tikva)
1. Plain lassi (India, in indonesie is die niet zo lekker)
2. Peppersteak (Pokhara, Nepal)
3. Bananen, -gewoon, -pancake, -lassi, -milkshake, -spit.

Top 3 lekkerste eten (Marcel)
1. Gestoomde rijst met een vulling van ?? in een bananenblad, Indonesie
2. Echte hutspot (Kalopani, Annapurna Circuit)
3. Avocado-garnalen cocktail, strand van Lovina, Indonesie
Tip: Het Business Class voer tijdens de vlucht van Bahrain naar Kathmandu

Top 3 slechtste hotels (Marcel):
1. Chamje, Annapurna Circuit, geen stromend water, koud en gehorig.
2. Ghorakpur, India. Voor de prijs van een Hilton hotel tussen de kakkerlakken...
3. London.

Zon, zee, strand en de poliklinik

Bali, het is een verademing. Na de drukte in India is de rust, die je hier vindt onbeschrijflijk lekker. Het is hier regenseizoen en in het vliegtuig zagen we al de grote donderwolken (foto's volgen) boven Java hangen, compleet met bliksem en grote ronddraaiende wolken. Toen we vervolgens dichter bij Bali kwamen werd het beter en hoe! We zagen de lieve kleine eilandjes temidden van het koraal liggen in een strakblauwe zee met witte golven vlakbij de stranden.

Aangekomen op Denpasar Airport (je moet voor de aardigheid op Google Earth eens kijken hoe de landingsbaan ligt: 8.74855S 115.16504E) kwam de warmte ons al door de gate tegemoet. In het busje naar ons strand zagen we al hoe schoon en lekker rustig het hier was. Het zonnetje, dat tot dan toe nog zo lief leek (zie verder voor details bij deze bijzin), scheen ons tegemoet.

In Sanur namen we de boot naar Nusa Lembongan, een bounty-eiland net voor de kust van Bali. In onze bungalows aan het strand hadden we prachtig zicht op de zonsondergang (foto's volgen, maar dit is Windows 98 PC, dus geen ondersteuning voor de camera) en op de zeewier plantages. Zeewier wordt door rijke Japanners gebruikt in hun crèmepjes en lotions. Op de tweede dag hebben we een scooter gehuurd om het eiland rond te touren nadat we op dag 1 het met een fiets hadden geprobeerd. Onze conditie en de conditie van de fietsen was echter niet dusdanig dat we makkelijk de bergen opreden. Met onze scooter ("Do you have a helmet?" "Don't worry, there is no police here") reden we naar Dream Beach (08.69045S 115.42715E). En daar sloeg de zon toe. Hevig verbrand (we zijn nu twee-kleurig omdat de verbrande huid alweer heeft losgelaten, maar sommige plekken waren net niet verbrand, dus hartstikke bruin) wurmden we ons de volgende dag in een duikpak (auw auw). Maar het was de moeite waard. We hebben heel veel vissen gezien en ook nog een 'drift dive' gemaakt: dit is een duik waarbij de stroming je met een vaartje van 15 km/u langs het koraal voert.

Terug op Bali hebben we een rondtour gemaakt langs verschillende tempels en rijstvelden. Ubud is zo'n plaatsje waar je weken kan rondhangen als je een toerist bent, die gewoon bruin wil worden, een spa wil bezoeken en eventueel een tour over het eiland wil doen. Wij wilden eigenlijk vandaag weer door naar Lovina om nog een keer te gaan duiken, maar dat zit er niet in. Tijdens het zwemmen in ons hotel zwembad (8.50867S 115.26327E) heb ik namelijk mijn teen langs een scherpe tegel gehaald en daarbij is een stuk vlees ter grootte van een amandel afgesneden. Buiten het zwembad heb ik het ontsmet en verbonden (bedankt Xsens voor de BHV cursus), maar inmiddels had ik al een half glas bloed verloren, dus besloten we toch maar naar de 'poliklinik' te gaan. Daar aangekomen bekeken ze (twee vrouwen: een arts en een verpleegster) even de wond, ze schrokken en ik zag de reclame van Interpolis (die ene waarbij twee Thaise artsen in het Thais aan het overleggen zijn waar ze het been moeten amputeren) al voorbij komen. Anyway, ze konden het niet hechten, want er was geen weefsel meer om te hechten (zo zeiden ze het echt), dus drukten ze er twee ampullen adrenaline op tegen het bloeden en verbonden ze het. Dat mislukte want na het verbinden kwam het er gewoon weer doorheen. Dus nog maar een ampul adrenaline erop en nog dikker verbonden. Ik heb nu anti-biotica (Bimaflox 500), ik mag er twee dagen geen water bij hebben en ik moet het lopen zo veel mogelijk beperken. Ons hotel heeft geen restaurant, dus ik moet elke dag wel zo'n 500 meter lopen. De prijs van dit alles? We zitten nu twee dagen extra in Ubud, maar de kosten van de poli was 75000 Rp, ofwel € 5,43 voor alles! Ik stel voor, Richard, dat je gewoon iets meer geld gaat verdienen in Nederland dan hier onfortuinlijke Nederlanders gaat verbinden.

Voor Indonesie bleken we wat weinig tijd gepland te hebben en door Marcels ongelukje werd het nog krapper. Na Ubud hadden we nog maar tijd voor 1 plaats op Bali. Dit werd Lovina (08.16061S 115.02644E). De grote attractie hier is de dolphin tour, 's ochtends om 6:00 met een klein bootje (3-5pers) het water op op zoek naar dolfijnen. De dolfijnen lijken het niet echt geweldig te vinden door 20 bootjes (in het hoogseizoen 100-200) achtervolgd te worden. We hadden het geluk dat ons bootje als laatste achterbleef waardoor we ook nog in alle rust konden kijken naar een stuk of 50 dolfijnen. De rest van de dag in Lovina hebben we besteed met alweer een bezoekje aan de dokter (Marcel), snorkelen (Tikva) en op de scooter naar een paar warmwater bronnen.

Al met al is Indonesië nog even wennen: het is toeristischer, wel is er hele mooie natuur en zijn de mensen aardig, maar om er nu echt van te kunnen houden zullen we iets meer moeten zien dan alleen Bali (het is hier net de Costa del Sol).