Echt het allerlaatste verhaaltje

En toen was er niemand meer op reis en 1 maandje later leek het alles alweer zoals voor de reis. Marcel is als sinds 1 juni aan het werk, ik heb een baan gevonden (intercedent bij Randstad in Utrecht) en mag per 1 juli aan de slag en de sleutel van ons nieuwe huis in Deventer krijgen we a.s. donderdag.

Maar toch nog even een verslagje van de laatste 10 dagen in Mexico. In een woord ''raar" zo zonder Marcel. De behoefte om te reizen was gewoon op. Zoals je altijd zult zien kreeg ik juist nu de ergste diarree van de hele reis. Niet van een straatstalletje maar van een westers uitziend, luxe restaurant waar we ons afscheid etentje hadden. (Ik had nergens last van. - Marcel) Ik maakte nog een tripje naar de ruines van El Tajin. Niet dat ik nu zoveel zin in 6 uur heen en de volgende dag 6 uur terug had maar ik had altijd gezegd dat als ik naar Mexico ging ik deze ging bekijken. Gelukkig voldeden ze aan de verwachtingen, onbekend wie ze gebouwd heeft zijn ze ook een stuk anders dan alles wat we tot nu toe gezien hebben. Daarna was het tijd voor het strand, nog een keertje gedoken (echt een nieuwe verslaving) en 4 dagen ongegeneerd niks doen. Nog een stop in koloniaal Morelia en 2 dagen voornamelijk shoppen in L.A.

En ja de reis mag dan wel voorbij zijn maar wat we eraan over hebben gehouden:

• Bijna 10.000 fotos
• Logeeradressen over de hele wereld (van lokale bevolking en mede-reizigers).
• Leuke kussenhoezen etc uit bijv India
• Een waardevolle blik op de wereld van buiten onze Nederlandse vissenkom.
• Weten dat we elkaar na 8,5 maand 24-uur per dag nog steeds lief vinden.
• Een nieuw favoriet bier (Beerlao) en rum (Flor de Cana 7 jr) merk, te bestellen bij Berendsen in Enschede.
• We kunnen Spanjaarden afluisteren.
• Veel meer zelfvertrouwen, want als we ... (vul in) kunnen overleven, wat dan niet!
• Een eeuwig discussie onderwerp: wat zijn onze nummer 2 tot 6, Oman, Nepal, India, Indonesie, Guatemala of toch Nicaragua.
• Een punt waar we het allebei over eens zijn: Laos was onze favoriet
• Een veel overzichtelijkere bankrekening.
• Een Padi Advanced Open Water en heel veel duikervaringen.
• First-hand information over ontelbare plekken waar we nog heen moeten.
• Meer waardering voor hoe goed we het in Nederland hebben.
• Streetcred...
• "Bedankt" kunnen zeggen in heel veel verschillende talen.
• Een beter conditie en minder kilootjes.
• Veel nieuwe sieraden.
• Zeiken op de NS ach, we hebben erger meegemaakt (niet dat we niet meer zeiken)
• We weten nu hoe Marcel er met baard uit ziet.
• We kunnen nu heel wat Bob Marley nummers meezingen en hebben zelfs favorieten.
  

En natuurlijk ontelbare herrineringen om de rest van ons leven te "weet je noggen".

Mexico on my own..

We hebben een korte vlucht met een van de mexicaanse low-cost airlines vanuit een plaatsje vlak over de grens naar Mexico stad. Al vanuit het vliegtuig zie je wat een reuzachtige stad dit is.
Gelukkig ligt er een goed metro netwerk onder. Waar we ook nog ff een kakkerlak rond zien scharellen. Die beesten gaan we echt niet missen wanneer we weer thuis zijn. Natuurlijk bezoeken we ook de ruines van Theotihuacan. Een geweldige oude stad waar de 3e grootste piramide ter wereld staat. Enkele huizen met mooie muurschilderen zijn ook nog zichtbaar. Toch maakt het niet meer zoveel indruk als het een paar maanden eerder gedaan zou hebben.

Mexico stad hangt vol met duitste vlaggetjes ... huuh, we komen erachter dat Angela Merkel een staatsbezoek brengt. Vanaf het dakterras van een restaurant besteden we onze laatste uurtjes samen op reis met uitkijken over alle activiteiten op de plaze centraal. En dan het ultieme afscheidcadeautjes voor Marcel, na veel te veel pogingen in veel te veel landen lukt het hem een colibri op de foto zetten!

En dan is het afscheid, Marcel gaat een week eerder naar huis i.v.b. met zijn werk. Ik blijf nog een dagje in Mexico stad en ga stappen met wat mensen uit het hostel. Daarna besteed ik 3 dagen (1 dag bus, 1 dag kijken, 1 dag bus terug) aan een bezoek aan El Tajin aan de oost-kust. Ook dit is een oude stad, alleen onbekend door welke cultuur dit gebouwd is. Spectaculair zijn de optreden van de voladores. Een soort primitieve vorm van bungyjumping die nog steeds overleeft heeft. Eigenlijk is het wel een lange trip voor alleen dit, maar je weet niet wanneer je ooit weer in Mexio komt.

Dan nog weer een dag bussen naar de west-kust naar Zihuatanejo. Ik ben de enige gast in mij hostel en heb de dorm en badkamer lekker helemaal voor mijzelf. Er is duidelijk laag seizoen en er is niet zoveel te doen, ik lig aan het strand, ga nog een keer lekker naar de pedicure en kapper en doe vooral rustig aan. Ook ga ik nog een dagje duiken. Dan is bijna de laatste dag aangebroken mijn vliegtuig naar L.A. gaat vanaf Morelia. Dit is een plaats een stuk meer in het binnenland, er is een mooi plein en wat kerken maar eigenlijk is het zo wel leuk geweest. De volgende ochtend heel vroeg gaat mijn vlucht naar L.A. Hier heb ik nog 1,5 dag waar ik goed gebruik maar van de lage dollar om nog even flink te shoppen. Nog 1 lange vlucht en dan kan ik Marcel weer in mijn armen sluiten.

You better Belize it! en Yucatan, het land van de Maya´s

22:15u. "De taxi naar het vliegveld, meneer? Die doet er 30 minuten over. Een taxi bellen kost een kwartier." "Dan doe maar nu!" Om 22:40 stonden we op het vliegveld van Villahermosa te wachten op mijn ouders, die om 23:35 aan zouden komen.

Om na 7 maanden je ouders op een vliegveld in Mexico op te halen is wel raar, maar het was wel leuk. Ook leuk om te zien was dat ze kleine rugzakjes bij zich hadden, kleiner dan die van ons.

We begonnen met een bustochtje naar Palenque, vlakbij de archeologische site met dezelfde naam. Mijn moeder moest heel hard lachen, toen de bus aangeduwd werd door de mannen in de bus (behalve door onder andere ondergetekende, sorry Mexicanen). Zo kun je toch wel het verschil zien tussen 7 maanden-vakantiegangers en 15 uur-vakantiegangers. In Palenque bezochten we de Palenque ruines, die prachtig waren gelegen in de diepe jungle. De apen lieten van zich horen in de bomen en we zagen toekans vliegen. Agua Azul, de tweede stop van de dag, was niet zo blauw (Azul) als de naam en de folderfoto's deden geloven, maar het was zeker mooi om te zien en te zwemmen in de koele watervallen.

Vervolgens een (koude) nachtbus naar Merida, een koloniale stad midden in de staat Yucatan. We werden twee keer gecontroleerd door het leger, dat aan het zoeken was naar drugs en explosieven. In Merida kwamen we aan in een pittoresk hotelletje (om 5:45) en Tikva wilde toch de eigenaar wakker maken. We namen een goede ochtend slaap en wij gingen toen op weg naar een Sony Authorized Service center, het officiele Sony Service Center, de Sony Shop en uiteindelijk een aantal fotozaken. Onze camera had het namelijk begeven een aantal dagen geleden. Nadat we een dag vergald hadden in Villahermosa (zoek iemand die onze camera kan nakijken) en in Merida (zelfde verhaal), hebben we besloten voor 556 Euro een nieuwe camera te kopen. De oude kunnen we waarschijnlijk (na reparatie) verkopen voor 350 Euro en die 200 Euro is het zeker waard om mooie foto's te kunnen blijven maken.

De volgende dag hadden we een auto gehuurd. Stel je voor, dat er 4 Europeanen in een Hyundai Atos worden gepropt... Het past.

In Celestun waren we dolblij dat we onze camera weer hadden. Flamingo's; Magnificent Frigatbirds etend van een dode mantarog; papa, die besloot tot zijn knieen in de modder te gaan staan; pelikanen en gieren. Het was een prachtige tocht. Vervolgens door naar de grotten van Celcehtok. Naast een prachtig grottenstelsel is het ook een plek waar heel veel Maya-artifacten zijn gevonden. Zo zijn er potten te vinden, die zijn vastgeklonken door stalagmieten; er zijn muurtjes gebouwd om de vijand buiten te houden en er zijn bassins gevonden, waar water in kon worden opgevangen voor de vluchtelingen in de grot. Deze grotten zijn zo groot, dat je er drie verschillende tochten van 8 uur in kunt maken.

De tweede excursiedag gingen we naar vervlogen tijden. We begonnen in Uxmal, een Maya site met prachtige pyramides en mooie architectuur. Leguanen overal en ook de kleurrijke motmot was heel leuk om te zien. Tikva, die het aan haar bips kan oxideren, al was de vogel de laatste van zijn soort, kon niet begrijpen waarom wij zoveel tijd besteedden aan het maken van de mooiste foto, terwijl je op de site van Uxmal bent. Een andere vervlogen tijd was de haciendatijd, toen sisaltouw in Yucatan heel erg groot was. 80% van het product kwam in 1920 uit Yucatan. Het was mooi om te zien hoe de grote huizen met gigantische landerijen gerestaureerd zijn en museums bevatten, die het leven van de tot wel 2500 werknemers, die op de hacienda werkten en woonden, vertelden.

De derde dag was de verjaardag van Tikva. De ouders van Tikva hadden een cadeautje meegegeven aan mijn ouders, mijn ouders hadden de slingers meegenomen, die ik had gevraagd ("GEFELICITEERD"-slingers in het Nederlands), ballonnen en kaarsjes. Een chocoladetaart van de banketbakker maakte het ontbijt compleet.

's Middags gingen we naar Cuzama, een groep van drie (maar waarschijnlijk meer verstopt tussen de sisalplanten) cenotes, met kristalhelder water gevulde grottenstelsel. Je kunt er snorkelen, zwemmen en zelfs duiken. Mijn moeder springt van een metertje of 4 het water in (groepsdruk) en nadat we een beetje bijgekomen waren van de rit terug in een 150 jaar oud karretje op rails (auw, dat doet pijn...), rijden we door naar Izamal, een lief dorpje in het hart van Yucatan. We huppelen nog even een oude ruine op en merken dan dat we over 30 minuten terug moeten zijn in Merida. De auto moet voor 7 uur terug, maar 8 uur is ook goed. Om 8:00 sluit het kantoor echter. Met een noodgang rossen we door het verkeer van Yucatan en Merida en om 7:55 komen we aan bij het kantoortje. ¨Cerramos a las ochos!¨ Ja, ja ik weet het...

De volgende dag naar Chichen Itza, onze 4e wereldwonder. We hebben er nog een paar te gaan, maar het schiet op. Chichen Itza is inderdaad inderdaad heel erg mooi, maar we vergissen ons in de tijd (of beter: het staat niet goed in de reisgids). In plaats van 3 uur hebben we 2 uur... Het is even haasten en we nemen ons voor voortaan gewoon weer om 8 uur in de rij te staan voor de rustige uurtjes in de ochtend in plaats van de rustige uurtjes voor sluitingstijd. De sound and light show is een run voor de beste plaatsen inclusief het slepen en rennen met plastic stoeltjes.

Mijn moeder wil gaan duiken en daarvoor gaan we naar Playa del Carmen. In de übertoeristiche Riviera Maya, de kuststrook van Mexico met plekken als Tulum, Cozumel en Cancun, is het koraal ook niet je-van-het. We zien een paar verdwaalde vissen, een vernaggeld koraal en een zicht van een metertje of 10.

Na Tulum Ruinas en de prachtige Gran Cenote (zicht van tientallen meters onder water, je kunt met het snorkelen zelfs een schildpad ontdekken), laten we mijn ouders achter aan de kust van Mexico en gaan wij in een dag door naar Caye Caulker, een eiland voor de kust van Belize. In de bus vraagt een meisje aan mij of ik Marcel ben. En dan zie ik dat het zusje is van een ex-vriendinnetje. It´s a small world.
Belize is het ultieme vakantieland. Het heeft bergen en grotten op de grens met Guatemala, het heeft Maya tempels en het heeft een kustlijn, WOW. Niet alleen is de Caribische zee hier prachtig groen/blauw/transparant, het is ook nog eens gevuld met allerlei vissen en koraal waar je U tegen zegt. We zien eagle rays (metertje of 2 groot), de illustere toadfish, grote moray eels en rifhaaien in The Great Blue Hole, een gat van 150 meter diep en 300 meter breed. Je kunt er duiken naar stalagtieten van tientallen meters hoog op een diepte van 45 meter. Het was een hele ervaring, maar de grote scholen creole wrasse die we tegenkomen zijn net zo mooi. Een school, die we hebben gezien was misschien wel 1000 vissen groot.
Belize is vooral goed voor je bloeddruk. De kapitein van de ferry had een lolletje, toen hij een race aanging met een passerende speedboot, de buschauffeurs zijn verbazingwekkend behulpzaam voor het beetje wisselgeld, dat ze vragen voor de rit en de restaurants maken vaak een plaatje van je bord (gegeten: garnalenkebab, krab (met de krab er nog omheen), conch-kebab etc.).
Belize is zeker een aanrader voor een korte vakantie (vlieg op Cancun en neem de bus naar de grens van Belize. Het is goedkoper dan Belize rechtstreeks).

We zijn nu in Guatemala. Het is wel even wennen voor mij. Het zal mijn laatste land zijn, het afscheid (wederom, na 10 september), van mijn ouders was toch weer even slikken en ik heb al zo veel gezien. Ik weet niet of ik het allemaal nog kan bevatten; al die indrukken, verschillende gerechten, talen, omgevingen en mensen. 24 mei om 21:00, op de BMI vlucht vanuit London zal ik naast goed slapen terug kunnen kijken op een hele geslaagde reis.